انسان کامل انسانی است که استعدادها و ارزشهای انسانی در او به طور هماهنگ و متوازن رشد کرده باشد؛ یعنی انسان آن وقت کامل است که فقط به سوی یک استعداد گرایش پیدا نکند و استعدادهای دیگرش را مهمل و معطل نگذارد و همه را در یک وضع متعادل و متوازن، همراه هم رشد دهد.

برای توضیح بیشتر به کتاب «انسان کامل» ص 31-51 مراجعه نمایید.